Voor het derde jaar op rij werd een degustatie georganiseerd in samenwerking met de wijngilde Vinoforum Dijleland.  Na het welkomstwoord door onze voorzitter Mark Deurinck werden de Heer en Mevrouw Nouveau voorgesteld door de Heer Freddy Evens van Vinoforum.
Het domein “ Claude Nouveau “ is een familiaal bedrijf waar op de dag van vandaag reeds de vijfde generatie het mooie weer maakt.  Stamvader Charles Nouveau wordt intussen 90 jaar.  Na de mooie inleiding van de wijnbouwer, prachtig gedocumenteerd met een projectie-montage door Vinoforum werden de volgende wijnen gedegusteerd.
Het commentaar op de verschillende wijnen werd afwisselend door de beide verenigingen gebracht, waarna onze oenologische raadgever Kris Van de Sompel een causerie op gang bracht om woord en wederwoord hun plaats te geven in de infirmeriezaal van de Faculty-club.

1. Santenay Blanc 2006

Het matige licht hinderde deze lichtgele wijn zijn mooie spiegel tot volle waarde te laten komen.  In een stilstaande fase waren vooral de pompelmoes en de mineraliteit aan de orde, terwijl na het walsen de botertonen, de vanille van het vat en de typische amandeltonen van de chardonnay werden waargenomen.  In de mond merkten we de zeer zachte houttonen, een voldoende molligheid en een fris-zurige finale die voor een mooie lengte zorgde.  Jan Tips vernoemde terecht het mooie bittertje van de pompelmoes in de retro en gaf voor deze zuiver-karaktervolle wijn een vis-in-beurre-blanc mee.  Kris prees de finesse van deze wijn dankzij de mineraliteit en de zurigheid (typisch voor een 2006) en de wijnbouwer gaf nog mee dat deze chardonnay aangeplant werd in stukgeslagen kalksteen op een perceel dat boven de aanplant pinot-noir gelegen is.  Deze wijn is tot vijf jaar te bewaren en kreeg een A-kwotatie.

2. Santenay “ Les Charmes Dessus “ 2005

Een fijn-licht-kersenrode wijn, transparant en fonkelend (Vinoforum) met een licht waterig randje.  Aan de neus die charmeerde groseilles (Vinoforum) en kersepit.  Na het walsen subtiele tonen van kers, maar de wijn bleef nog vrij gesloten.  In de mond was vooral de jonge Pinot Noir met zijn typische bitterheid en zurigheid merkbaar.  Ondanks de fijne mondvulling sloot de wijn zich vrij snel.  Deze nog duidelijk te jonge wijn werd door Mevrouw Nouveau aanbevolen bij een “ filet de canard “ en kreeg van ons een B omwillle van zijn jeugd.

3. Santenay 1° Cru “ Grand Clos Rousseau “ 2005

Deze kersenrode wijn met een lichte evolutie in de meniscus wordt geoogst op een dominanter argile-terroir dan de vorige.  De tot 45-jaar oude stokken geplant op vier verschillende terroirs geven een mooie complexiteit aan de wijn.
Matig in een stilstaande faze gaf hij na walsen zacht rood fruit, vanille, lichte fumétonen en mineraliteit vrij en waren vooral de  frisse kriekentonen present.
In de mond merkte Louis Verstraete vooral de fijne, zurige impressies van de griotte en de kriek, de tannines waren zeer discreet aanwezig.  Deze wijn had duidelijk behoefte aan wat geduld in het degusteren, maar opende zich zeer mooi.  Zijn lengte van een tiental seconden bewijst zijn kwaliteit en daarom kreeg hij terecht een A-label.
Mevrouw Nouveau prees hem aan bij filet van eend met saus.               

                               
4. Maranges 2005 

Deze kersenrode wijn had duidelijk een meer geprononceerde kleur dan de Santenay 
1° Cru.  Aan de neus werden zowel door Vinoforum als door Jan van Heuverswyn
 vooral tonen van sous-bois, lichte houttonen van het vat en kruidigheid (peper en 
thym) opgemerkt.  Na het walsen werd de fijne zurigheid van rood fruit en een mooie 
mineraliteit waargenomen.  In de mond was opnieuw de zurigheid van het rood fruit 
dominant,  met een tanninerijke retro.   Deze wijn was duidelijk nog te jong.
De wijnbouwer gaf hem een bewaarpotentieel van meer dan tien jaar.  Kris Van de 
Sompel citeerde de terroir die de wijn parten speelde en hem minder structuur mee- 
gaf dan de Santenay.  Een “ Côtes de boeuf “ werd aanbevolen door Mevr. Nouveau.
Wij gaven deze wijn een B-kwotatie omwille van het nog gesloten karakter.

5. Maranges 1° Cru “ La Fussière “ 2005

Hans Perdieus gaf de commentaar bij deze kersenrode wijn met een mooie heldere
spiegel.  Aan de neus rood fruit, kruidige elementen en een lichte mineraliteit.  De mond was vrij complex met dezelfde kenmerken en bood een bestendigheid van zes à zeven seconden.  De wijn kreeg terecht een B+ mee.
Bij het gerecht vond Mieke Luyckx de Santenay Blanc terecht beter op zijn plaats.
Steven Everaert beschreef de zachte tonen van het gerecht ( konijn met pruimen en Leffe-saus) naast het bittertje van het kwaliteitswitloof en de zurigheid van de Cox-appeltjes en noemde de Maranges 1° Cru een betere begeleider dan de Maranges 2005.
Côtes de boeuf met saus ware beter geweest volgens Mevrouw Nouveau, maar wij allen genoten weer van de voortreffelijke Faculty-keuken.

6. Santenay 2001

Deze wijn had duidelijk te kampen met een zeer uiteenlopende flesveroudering ten gevolge van kwaliteitsverschillen in de kurk volgens de wijnbouwer.
Raymond Selis zag een mooie kersenrode wijn met weinig evolutie maar met een lichte sluier die zijn spiegel beperkte.  De complexe neus bood stilstaand tertiaire elementen met champignons, cederhout en lichte fumétonen.  Na het walsen dit alles mooi verweven met rijp rood en zwart fruit en viooltjes.  In de mond dezelfde waarnemingen maar toch genoten we van een wijn met een fluwelige aanzet, mooi gedragen door zijn aciditeit en fijne tannines en eindigend op een fijn bittertje.  Zijn afdronk van tien seconden gaf hem terecht aanspraak op een A-kwotering.
Andere tafels proefden duidelijk een meer reductieve wijn en Jan Craps noemde het een wijn met een Pinot-putje met kenmerken als sous-bois en gevilde haas.

7. Santenay “ Les Charmes Dessus “ 2003

Aan het oog een diep-kersenrode wijn, duidelijk verschillend van al de vorige wijnen, met een mooie spiegel maar licht gesluierd.  In een stilstaande fase fijn rood fruit gedragen door alcohol en een lichte vattoets waardoor de wijn een warme indruk gaf.
Na het walsen een opstoot van kers en kersepit maar opnieuw ondersteund door de alcohol die hem een licoreuze expressie bood.  Deze zeer atypische bourgognewijn zou in een blinddegustatie nooit geen Pinot Noir-etiket meekrijgen.  In de mond mooi geconfijt fruit maar schitterend gedragen door zuren, tannines in de finale en een bittertje in de retro.  Deze mondvullende wijn die nooit de indruk gaf van plomp te zijn, zou niet hebben misstaan in de salle des vendangeurs met een entrecôte bordelaise (niet bourguignone).  Zijn toekomst kunnen we moeilijk voorspellen ten gevolge van zijn atypiciteit.  Toch kreeg deze 2003 van mij een A-kwotering omwille van zijn frisse zuren.
 
De mooie infirmeriezaal van de Faculty-club was het toetje op de taart en de talrijk opgekomen aanwezigen van de beide broederschappen waardeerden ten zeerste dit gezamenlijk initiatief.
 
Klykens Jos